Erol Akyavaş resimlerinde başlangıçtan bu yana "yazı" kullanmıştır. New York Modern Sanat Müzesi için 1962'de satın alınan resim bir hat soyutlamasıdır. 70'li yıllardaki kolajların üstündeki yazılar, Kübizm ve Dada'dan başlayan resim yazı ilişkisinin örnekleridir. 80'li yıllarda başlayan eski yazı soyutlamaları ile bu ilk yazılar arasında bir kavram farkı vardır. Başlangıçtaki yazılar, yazının resimle koşut giden bir anlamı ve gücü olması üstüne yapılanır. Son yirmi yılda resimlerinde görülen yazıların anlamı üstüne Hilmi Yavuz'un düşünceleri aydınlatıcıdır: "Öncelikle, Akyavaş' ın resimde Yazı ile kurduğu ilişkinin, onun resminin okunabilirliği bağlamında temelkoyucu bir konumu var. Mevlana'nın Fihi Ma Fih'inin, Gazali'nin Kimya-yı Saadet'inin, Miraçname'ler'in ötesinde yazıtlar, dinsel halk resimleri, Akyavaş'ın Yazı'ya olan entellektüel eğilimini imlemesi bakımından son derece yol göstericidir. Akyavaş, resim geleneğinin yazı ile resim arasındaki ikili karşıtlıktan yola çıkarak, resmin yazı üzerinde kurduğu hegemonyayı tersine çevirmek ister gibidir." "Erol Akyavaş, Yazı'ya Batı resim geleneğinin dışından bakıyor. Yazı'yı, resimsel etkileriyle değil, doğrudan doğruya bir Dil-etkisiyle okumaya çalışıyor; harfleri değil, Yazı'yı öne çıkarıyor. Tek tek harflerin resimsel ('pictorial') etkisini, Yazı'nın dilsel ya da anlamsal etkisi ile bir 'yer değiştirme'ye ('displacement') uğratıyor."