Akyavaş'ın ikinci büyük yerleştirmesi, 1990'da yaptığı "İkonoklastlar için Ikonalar"dır. Bu yapıt da çok yalın, direk biçimli bir kaide üstüne yerleştirilmiş pleksiglas levhalardan oluşur. Levhalarda çeşitli sikke başları yer alır. Bu başlar gelmiş geçmiş bütün eski kültürlerin sikkeleri üstündeki başlara benzer; ancak arada birkaç başın "yaratıklaşmış" olması, 1979'da yaptığı "Kafalar" dizisini akla getirir. Bu yapıtın çeşitli göndermeleri vardır. Yapıt, Rusya'daki sergi için üretilmişti. Yeniden yapılanmakta olan Rusya'nın ekonomisi, tarihsel kültüründeki "ikon" geleneği ve kuşkusuz yetkeci yönetimler dolaylı bir biçimde yorumlanıyordu. Ancak, yapıtın dünyanın ekonomik düzeninin bir eleştirisi olduğu da açıktır. Bir söyleşisinde Akyavaş, bu yerleştirmenin Fihi Ma Fih'in karşıtı olduğunu da belirtiyor. Fihi Ma Fih ikonasızlığın, dinler/felsefeler arasındaki uyumun ve tinselliğin zaferinin simgesiyse, bu yerleştirme de ikonlaştırmanın, dünyevi gerçeklerin ve iktidar süreçlerinin simgesidir.